مهربانم گاهي خيلي خوب هست كه براي رفتار هاي خوب قدم برداريم از سفره هاي رنگي حذر كردم نه از سر اينكه حسادت كنم نه وقتي به ياد فقراي روزگارم مي افتم از اين سفره هاي رنگي متنفر مي شوم سفره هايي كه بوي ريا مي دهد بوي ثروتمندياز اين سفره ها دور شدم چون آدم هايي كه دورچين اين سفره ها بودند پر از تكبر

مهربانم گاهي آدمها واقعا نمي دانند چه بايد بكنند مهربانم بعضي وقتها به هر ريسماني چنگ مي زنم پوسيده است و دوباره سقوط را تجربه مي كنم مهربانم كلافه ام از دست گلبرگ هاي روزگارم از دست همه ي گلبرگ هاي روزگارم حتي ريشه ها حتي حتي حتي مهربانم گلبرگ تكتاز قدرت طلب همچنان تازيانه را بر وجود شاخه هاي با

مهربانم گاهي بعضي آدم ها مبتلا هستند به بيماري غيرت بي سقف آري هر چه جستجو كردم نامي بهتر از اين براي اين بيماري پيدا نكردم بعضي آدم ها نسبت به كسي كه ادعا مي كنند دوستش دارند يك تعصب بي جا دارند جالبيش اينجاست كه اين بيماري فقط در فضا هاي بي سقف فعال مي شود اين آدم ها از تعصب خود نسبت به كسي كه ا

در بين اين نگاهها به دنبال يك نگاهي مي گردم كه نيست به دنبال لبخندي مي گردم كه نيست و هيچكس هم نمي داند صاحب اين نگاه و لبخند كيست من جرم كردم من گناهكارم جرم من اعتراف به عشقيست كه مجازاتش ابد شد زنداني شدن در احساس تو تا ابد بدان هرگز براي بخشش دعا نمي كنم من محكومم و اين جرم را خالصانه دوستش دا

در كوچه هاي عشق پرسه مي زنم تا ببينم دوباره تو را تا تكرار شود زمزمه هاي دوستت دارم با ضربان تند قلبهاي شكسته براي هر نفس يكبار نام تو را تكرار كردم با تمام احساسم عشق تنها خاطره ي خوب روزگارم بود اما چگونه بگويم كه تو هرگز معناي احساسم را نفهميدي آنقدر بي رحمانه از روزگارم رفتي كه هنوز جاي قدم ها

مهربانم گاهي مي توان آدم ها را از سخن گفتنهايشان شناخت مهربانم گاهي مي شود از روي تنفر آدمها به خوب بودن شخصي كه از او متنفرند پي برد تازه فهميده ام آدم هر قدر خوبتر باشد آدم هاي بيشتري از او متنفر مي شوند قديم ها بود كه خوبي باعث عزت مي شد واقعا دوره عوض شده نسل جديد نسل برعكس فهم هستند چند وقتيس

مهربانم مي خوام يه خاطره برات تعريف كنم يادته گفتم مي خوام از اين به بعد خاطرات واقعي برات بنويسم دوران دانشجويي يه همكلاسي داشتم كه كلا غلط بود كلامش غلط نگاهش غلط رفتارش غلط اصلا كل وجودش غلط بود چون خود خواه بود مي خواست همه مطيعش باشند اگه ذره اي فكر مي كرد كسي داره ازش بهتر ميشه يا بين بقيه م

مهربانم وقتي خبر آوردند كه ديگر در سرزمين من نيستي و قصد رفتن كرده اي لحظه هاي سختي بود خيلي سخت انگار رويا هايم به من نگاه پرسشگرانه شان را دوخته بودند انگار تمام آجر هاي اميدواريم ميل ريختن داشتند انگار خانه ي عشقم ديگر سقف نداشت هر لحظه رفتن تو را در خيال تصور مي كردم در خود فرو رفتم در هاي رو

دنيا برايم مثل يك پيانو هست ثانيه ها دكمه هاي پيانو و غم و شادي نت هاي موسيقي گاهي شاد مي نوازم گاهي غمگين گاهي رمانتيك گاهي نفرت انگيز ولي هر چه هست اين نوسان را دوست دارم چون مي دانم تنها نگاه توست كه اين نت ها را تكميل مي كند و انگشتان توست كه با نوازش خطوط روحم را آرام مي كند اي مهربانم اي تما

مهربانم گاهي بايد براي باور هاي هم تلاش كنيم دوره ي دانشجويي يه دوستي داشتم به محض اينكه يه جنس مخالف ميديد كه داره مياد طرفش يا كتاب دعاش باز مي شد يا تسبيحش از توي جيبش بيرون كشيده مي شد و نمي فهميدم چه ذكري ميگه يا اينكه محبتش نسبت به من شروع مي شد خيلي اين رفتار ها را ازش مي ديدم يه بار ازش