حرف های خودمانی 43 - آگهی استخدام

آثارم را در این دفتر آذین بسته ام تقدیم به نگاههای بی منت و گرانبها ی شما

یه وقتایی بعضی موارد خیلی تعجب آوره
اولش بهتون بگم
اگه متن های من را دنبال کرده باشید

برای دوستانی که پرسیدند با درخواست چه کردم ؟
بالاخره مجبور شدم درخواستی رو که نداشتم
برای مرکز مربوطه بفرستم
خیلی بهم برخورد
که در برابر زورگویی نتونستم کاری انجام بدم
در بین آگهی های استخدام جستجو می کردم
انگار صاحبان مشاغل
درد این روز ها را نمی فهمند
به جای اینکه مشکلی را حل کنند
تازه بیشترش هم می کنند
نود درصد آگهی ها شرط سنی تا سی سال گذاشته بودند
آخه صاحب کار گرامی
این شد شرط ؟
یعنی بعد از سی سال
کسی نمیتونه شغلی داشته باشه ؟
پس افرادی که بعد از سی هستند
چطوری باید هزینه های زندگی را فراهم کنند ؟
دیگری شرطش این بود
ظاهری آراسته روحیه ای با شور و نشاط زندگی , خوش اخلاق
این روز ها که آمار افسردگی در این سرزمین سر به فلک کشیده
چطوری از افراد بیکار توقع دارید انقدر شاد و بی غم باشند ؟
دیگری نوشته بود
خانمی برای شغل تمام وقت ماهی شش میلیون نیازمندیم
تمام وقت یعنی روزی هشت تا ده ساعت
دوره ای را می گذرانیم که

اکثر خانمها دچار فقر ویتامین و سوء تغذیه هستند
با این شش میلیون
کرایه بده ؟
غذا بخره ؟
حتی یه نوشیدنی ساده هم نمیتونه در کنار هزینه های رفت و آمد

تهیه کنه
اگه بیمه درمانی هم نداشته باشه که واویلا
واقعا من فکر می کردم
چطوری میشه با شش میلیون زندگی کرد ؟
دیگری نوشته بود
یک خانم منشی با سفر همراه مدیر ماهی 50 تا هفتاد میلیون
به دوستم گفتم این برای تو خوبه بپرس چطوریِ؟
با یه دنیا غم گفت پرسیدم
گفتم خب
گفت
میگه سفر ها با مدیر مرد در یک اتاق ماهی سه روز
اصلا نمیدونستم چی بگم
آگهی های استخدام بی حد افتزاح شده
کاش یه مسئول پیدا بشه
که در مورد اینطور آگهی ها نظارت کنه
کاش بین این همه تولید سازمان
یه سازمانی تولید بشه
برای تحقیق های شغلی
آگهی ابتدا در این سازمان
توسط گروهی بازرسی و تحقیق بشه
سپس منتشر کنند
شاید امنیت شغلی برای خانمها به سیستم کاریابی برگرده
کمی تامل